“Ik ben omdat wij zijn”

(filosofie Ubuntu)

Dan krijg je zomaar van een vriend de vraag of je een blog wilt schrijven over hoe je anderen ‘raakt’. Mijn gedachten schoten vervolgens van: “waarom vraagt hij mij?”, naar “oei, dat is niet makkelijk”, “wat een uitdaging” door naar “wat leuk!”.

Het is veel makkelijker om op te schrijven wat en wie mij raakt, maar dat is niet de vraag. Laat ik dan maar beginnen met dat ik als mens op deze aarde, alles om me heen raak. Door dat onbewust te doen zet ik dingen in beweging en dat heeft (soms onzichtbaar) effect. Iedere aanraking van de aarde en haar elementen door ons mensen heeft kleine, en soms grote gevolgen. Toch is dit te groot, ik moet het “raken” dichter bij huis zoeken. Wat is mijn kracht en waarmee beteken ik iets voor anderen? Wanneer komt hetgeen ik doe echt binnen bij anderen?

Mijn vriendin en kinderen. Door goed naar hen te kijken en te luisteren, zie ik hun talent en kwaliteiten en maak hen daarvan bewust. Ik raak ze door ze goed te laten kijken, te verwonderen en vorm te geven. Ik zeg en laat ze voelen dat ik van ze hou, onvoorwaardelijk. Ik raak ze natuurlijk soms ook minder positief. Als ik bijvoorbeeld boos, ongeduldig of druk met andere dingen ben. Dan raak ik ze door er ondanks dat weer voor de volle 100% te zijn.

En dan mijn lieve ouders. Zij die mij altijd liefhebben en er altijd voor mij waren. Zij verdienen mijn zorg en aandacht in de moeilijke tijden die zij nu doormaken. Mijn moeder raak ik slechts nog op haar huid en in haar hart, want de Alzheimer heeft haar stevig in zijn greep. De aanraking van haar hand, de arm om haar schouder en een paar troostende woorden: ze geven haar enige rust en troost in alle onzekerheid. Alleen heeft met haar ziek-zijn mijn vader helaas het echte lijden te verduren. Het enige goede dat deze rotziekte daarbij brengt, is dat mijn hart dat van mijn vader nu echt raakt. We hebben elkaar gevonden in het verdriet en troosten elkaar. Ik raak hem door er te zijn wanneer het nodig is, of juist als verrassing. Er te zijn, daar waar sommige familieleden geen gehoor meer geven, omdat het hen te veel raakt. Door hem te helpen met de jungle die ‘de zorg’ heet. Door hem te zeggen dat hij en mijn moeder het goed hebben gedaan. Door hen te raken, voel ik mijn liefde voor hen tot in mijn diepste wezen.

Mijn broer, ooit gelukkig getrouwd en vader van twee kinderen. Het waren zijn kinderen die mij lieten inzien dat ik ook vader wilde worden. Nu is mijn broer een verstoten vader, zoals er zovelen zijn (veel te veel). Ik raak mijn broer door hem weer bij zijn gevoel te brengen en door hem naar de toekomst te laten kijken. Ik raak hem door hem te motiveren om weer strijdbaar te zijn. Door hem kennis en inzicht te geven in het ontstaan van ouderverstoting. Want kinderen kiezen van nature nooit voor één van de ouders.

Door er voor hem te zijn in die lange periode dat hij zijn kinderen niet kan zien. Ik hoop dat ik mijn neefje en nichtje raak, door hen te laten weten dat ik aan hen denk en er altijd voor ze zal zijn. Ik hoop hun moeder te raken, door haar te laten inzien dat mijn broer niet de reden is van haar pijn, maar haar jeugd. Dit alles maakt mij nog bewuster van mijn rol als vader en dat ik samen met mijn vriendin verantwoordelijk ben voor een gezonde basis voor de ontwikkeling van onze kinderen.

Als professional raak ik door bruggen te bouwen tussen de markt, mijn opdrachtgever, zijn merk, de strategie en de essentie van zijn organisatie. Door het waarom en voor wie grondig te onderzoeken zet ik mijn opdrachtgevers in hun kracht. Daardoor ontstaat versnelling en vernieuwing, wat resulteert in nieuwe klanten, grotere klantwaarde en duurzamere relaties. In de lokale samenleving raak ik door met een geweldig team en met geweldige muzikale events bruggen te bouwen tussen de ambities van burgers, het bedrijfsleven en lokale overheden.

Vanuit mijn nieuwsgierigheid, creativiteit en holistische kijk op dingen leg ik snel verbanden en ik kan niet anders dan voortdurend schakelen tussen het grotere geheel en de details van de praktijk. Ik draag bij vanuit dat talent, vanuit mijn totale zijn. Wezenlijk van waarde willen zijn voor de mensen om me heen, dat is wat mij drijft en ervoor zorgt dat ik iedere dag opnieuw de bruggen bouw die voor anderen niet voor de hand liggen. Dat talent zorgt er ook voor dat ik regelmatig geraakt wordt door de emoties en issues van anderen. Dat maakt mij een emotioneel mens. Of ben ik een emotioneel mens en komt het daardoor soms extra binnen? Ik weet het niet, maar ik verwonder me slechts en geniet van de reis die het leven heet. Zo zie je maar weer, als het heel dichtbij komt, is de marketeer in mij soms ver te zoeken.

Jelle Ganzeveld – MarketSpring